Od neuronów po oceany, od atomów po galaktyki – otaczają nas niezmierzone cuda. Lecz piękno stworzenia zostało „uszkodzone”.

STWORZENIE
Bóg jest Stworzycielem wszechrzeczy. W Piśmie Świętym ukazał wiarygodny opis swojego dzieła stwórczego. W sześciu dniach uczynił Pan „niebo i ziemię” oraz wszystkie istoty żyjące na ziemi i odpoczął w siódmym dniu pierwszego tygodnia. W ten sposób ustanowił szabat (sobotę) wieczną pamiątką swego ukończonego dzieła stworzenia. Pierwsi mężczyzna i kobieta uczynieni zostali na podobieństwo Boga jako koronne dzieło aktu stworzenia, otrzymując zarówno władzę nad ziemią, jak i obowiązek troski o nią. Gdy świat został ukończony był „bardzo dobry”, ukazując chwałę Boga.
Rdz 1 Rdz 2 Wj 20,8−11 Ps 19,1−6 Ps 33,6.9 Ps 104 Hbr 11,3

NATURA CZŁOWIEKA
Mężczyzna i kobieta stworzeni zostali na podobieństwo Boga. Bóg obdarzył ich indywidualnością, a także zdolnością swobodnego myślenia i działania. Pomimo tego, że człowiek stworzony został jako istota wolna, to jako niepodzielna jedność ciała, umysłu i ducha jest w pełni zależny od Boga. Gdy nasi pierwsi rodzice okazali nieposłuszeństwo Bogu, wyparli się tej zależności od Niego i stracili swą wysoką pozycję wobec Boga. Ich podobieństwo do Boga uległo zatarciu i zaczęli podlegać śmierci. Ich potomkowie odziedziczyli tę upadłą naturę wraz z jej konsekwencjami. Rodzą się zatem ze słabościami i skłonnością do zła. Lecz Bóg w Chrystusie pojednał świat ze sobą i poprzez swojego Ducha przywraca w skruszonych śmiertelnikach obraz ich Stwórcy. Zostali stworzeni na Jego chwałę, dlatego są powołani do miłowania Boga i bliźnich oraz troski o otoczenie.
Rdz 1,26−28 Rdz 2,7 Ps 8,4−9 Dz 17,24−27 Rdz 3 Ps 51,5 Rz 5,12−17 2 Kor 5,19.20 Ps 51,12 1 J 4,7−8.11.20 Rdz 2.15